Homeopathie is een geneessysteem dat rond 1800 door de Duitse arts Samuel Hahnemann is ontwikkeld. De naam 'homeopathie' is afgeleid van de Griekse woorden homoios (gelijksoortig) en pathos (lijden) en geeft de homeopathische visie weer: de stof die in staat is bij een gezonde persoon klachten teweeg te brengen, is tevens in staat soortgelijke klachten bij een zieke persoon weg te nemen.
Dit principe heet ook wel: similia similibus curentur, ofwel het gelijke met het gelijkende genezen.
Het tweede principe binnen de homeopathie is het potentiëren. Dit houdt in dat de dosis geminimaliseerd wordt middels verdunning en schudden. Hierdoor krijgt het middel een specifieke geneeskracht en hoeft er heel weinig van worden genomen.
De toevoeging 'klassieke' wordt gehanteerd om onderscheid te maken tussen de verschillende stromingen in homeopathie:
Binnen de klassieke homeopathie wordt er slechts één middel tegelijkertijd toegediend. Dit is het derde principe binnen de klassieke homeopathie.
In de propedeuse maakt de student kennis met:
• de filosofie van de homeopathie;
• de basisprincipes waarop de homeopathie berust;
• de Materia Medica, ofwel de geneesmiddelbeelden in de homeopathie;
• het Repertorium, waarin alle denkbare symptomen zijn benoemd met de verwijzingen naar de geneesmiddelen die bij het betreffende symptoom passen.
vakrichting klassieke homeopathie
Wanneer gekozen wordt voor deze vakrichting, wordt in de daarop volgende jaren een leerprogramma aangeboden dat door de jaren heen ontwikkeld is en tot een van de beste en uitgebreidste klassieke homeopathie opleidingen in Nederland behoort.
